Kazernepad – museumtram

‹ het diorama Kazernepad –  EMA ›

Kazernepad – tijdens het evenement smalspoormodelbouwdagen te Katwijk op zaterdag 28 en zondag 29 september 2019 stond Kazernepad in de centrale hal opgesteld. De laatste week voorafgaand aan dit evenement had ik speciaal een weekje verlof genomen om alles nog een keer goed na te lopen en alle zaken die naar mijn idee nog wel wat aandacht verdiende, aan te pakken. Om een idee te geven, dit waren de aandachtspunten:

  1. Tram aandrijving en dan met name de stroomafname op 4 wielen;
  2. Bovenleiding afspannen;
  3. Pendel automaat aansluiten en inregelen.

 

Tram aandrijving – de allereerste aandrijving was me te veel lawaai en het aantal omwentelingen per minuut te gering (ergens tussen de 50 en 75). Ik wilde de tram op schaalsneldheid laten rijden. Dat is op dit stukje rond de 20 km/h. Dit zou  ik later precies kunnen inregelen met de pendel automaat, maar daarover later meer…

‹ twee aandrijvingen, links een Zwitsers model, rechts een Chinees model ›

Nadat de  afgekeurde  aandrijving was gedemonteerd (zie foto, het  rechter motortje), heb ik in mijn voorraadbak met aandrijvingen een juiste gevonden. Lekker slank (13mm x 45mm), praktisch geruisloze vertraging en van zwitserse makelij, een Maxon p/n 323224 (235RPM@12V) in dit geval. Deze past precies tussen de wielen. Middels een beugeltje de aandrijving gestabiliseerd. Nu de overbrenging van de motorbeweging naar de as, twee kegeltandwielen van messing lagen nog op dit klusje te wachten. De diameter van de uitsparing voor de motor- en wielas was net is ruimer dan de maten van de assen. Ik wilde de  wielas en het tandwiel niet vastlijmen, ik heb de voorkeur nog wat de kunnen afstellen, immers te strak de tandwielen op elkaar geeft alleen maar problemen. Dus een gaatje  geboord in het tandwiel en daar  een 3mm tapje in gedraaid.  Zo had ik schroefdraad en met een m3 boutje heb ik het tandwiel op de wielas vastgezet. Op de motoras gewoon het tandwiel met een secondelijm  vastgezet.

‹ haakse overbrenging ›

De strooomafname was nog wel een dingetje, ik wilde geen  loodzware tram op  de rails, dus moest ik iets  verzinnen wat licht loopt, maar toch continu druk gaf op het wiel vanwaar ik de stroom afneem.  Stroomafname uiteraard op de binnenzijde van het wiel, nooit op het loopvlak, daar blijft vuil zich ophopen en vuil en stroomafname zijn nou niet bepaald vriendjes. De tram heeft een starre en een gecompenseerde as, dus dat maakt het iets ingewikkelder om stroom af te nemen. Uiteindelijk heb ik gekozen voor een systeem van een drukveertje in een buisje met aan het ene eind van het veertje een messing knopje dat tegen de binnenkant van het wiel drukt en met wat lakdraad de stroom leidt naar het motortje. Door dit  aan beide zijnden toe te passen, wordt de horizontale beweging (compensatie zowel  horizontaal  als vertikaal) wel gemaakt, maar blijft de druk op op de binnenkanten bestaan.

 ‹ veertjes gedraaid van 0,2 mm  verendraad (brons) ›

Dit is het ultieme stroomafname systeem voor mij gebleken. Ik  heb slechts een maal de spoorstaven gepoetst, daarna het hele weekend zorgeloos kunnen pendelen.

Bovenleiding afspannen – omdat ik een natuurgetrouwe nabootsing wilde hebben, is de tram uitgerust met een zogenaamde klapbeugel. Deze beugel klapt om bij het wisselen van de rijrichting. Tevens zorgt een veersysteem ervoor dat de beugel tegen de draad wordt gedrukt. Aangezien ik van te voren niet de veerdruk kon inschatten,  moest ik een oplossing vinden voor het beinvloeden van de beugeldruk op de draad. Ik wilde daarbij niet de trekkracht aan de bovenleidingsmast hebben.

‹ Tram onderweg van station Amstelveen naar Bovenkerk ›

» Spanninghouder – de oplossing was een messing buisje waar koperdraad doorheen gevoerd wordt en bij de pendelplaatsen middels een trekveer op spanning gehouden. Ook hier duidelijk te zien is de stroomafnemer in ruste, deze staat verticaal. De veerdruk is dan minimaal. Zodra de tram weer gaat rijden  zal de rol waarover het koperdraad is gespannen de beugel een stukje naar beneden geleiden en daardoor wordt de beugel netjes als een sleep getrokken. Bij de andere pendelplaats gebeurt precies hetzelfde.

 

 

 

 

 

 

Pendel automaat – de pendelautomaat is een standaard product. Het werkt alleen op analoog aangedreven voertuigen. Binnenkort verschijnt er in het Modelspoormagazine een klein artikel  over de mogelijkheden, hoe aan te sluiten en af te stellen. Ik kan al wel verklappen dat deze kant-en-klare oplossing voor nog geen 20 euro mij twee dagen lang niet in de steek heeft gelaten.

‹ de pendel automaat ingebouwd in een opbergdoosje tegen stof ›


This slideshow requires JavaScript.

One comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s